Υπάρχουν φορές που όλα είναι όπως τα θέλεις. Καλός χώρος, σωστό τραπέζι, ησυχία, διάθεση. Και υπάρχουν φορές που τίποτα δεν είναι ιδανικό.
Φασαρία. Καθυστέρηση. Χώρος που δεν σου αρέσει. Τραπέζι που δεν «γράφει» όπως θα ήθελες. Ή απλώς μια μέρα που δεν είσαι στα καλύτερά σου.
Εδώ αξίζει να ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή. Φυσικά και το περιβάλλον επηρεάζει. Κανείς δεν είπε το αντίθετο.
Άλλο όμως το να το κατανοείς αυτόκαι άλλο το να εκτελείς σαν να μην υπάρχει διαφορά.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι συνθήκες επηρεάζουν το παιχνίδι. Αυτό είναι δεδομένο. Το πρόβλημα είναι όταν εξαρτάς την εκτέλεσή σου από το αν οι συνθήκες είναι καλές.
Γιατί τότε, κάθε απόκλιση γίνεται λόγος να χαθεί η διαδικασία.
Οι περισσότεροι παίκτες δεν το κάνουν επίτηδες. Απλώς δεν έχουν προπονήσει το παιχνίδι τους σε μη ιδανικές συνθήκες. Έτσι, όταν κάτι αλλάζει, αλλάζει μαζί και ο τρόπος που παίζουν.
Η επιστήμη της απόδοσης δείχνει ότι η πίεση, ο θόρυβος και η ενόχληση δεν “εξαφανίζονται” επειδή το θέλουμε. Αυτό που αλλάζει με την προπόνηση είναι το πόσο γρήγορα και πόσο έντονα μας επηρεάζουν. Όσο πιο εξοικειωμένος είναι ο εγκέφαλος με μια κατάσταση, τόσο μικρότερο κόστος πληρώνει σε προσοχή και ενέργεια.
Με απλά λόγια:δεν προπονείσαι για να μη σε επηρεάζει ποτέ το περιβάλλον. Προπονείσαι για να σε επηρεάζει λιγότερο.
Και αυτό δεν γίνεται στον αγώνα. Γίνεται πριν.
Όταν, σε ήρεμη κατάσταση, εκτελείς τη διαδικασία σου χωρίς να περιμένεις το «τέλειο», ο εγκέφαλος μαθαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο: ότι μπορεί να λειτουργήσει και μέσα στον θόρυβο. Αυτό συμφωνεί με όσα γνωρίζουμε από τη γνωστική ψυχολογία και τη μελέτη της προσοχής, όπως τα έχει περιγράψει και ο Daniel Kahneman, ότι δηλαδή η προσοχή είναι περιορισμένος πόρος και χρειάζεται εξοικονόμηση.
Όταν λοιπόν έχεις μηχανισμό:
δεν παίζεις τέλεια,
αλλά παίζεις πιο κοντά στο επίπεδό σου, ακόμα κι όταν οι συνθήκες δεν βοηθούν.
Αυτό είναι όλο.
Δεν σημαίνει ότι δεν θα ενοχληθείς. Σημαίνει ότι δεν θα χαθείς μέσα στην ενόχληση.
Παίζεις με ό,τι υπάρχει μπροστά σου. Όχι με ό,τι θα ήθελες να υπάρχει.
Οι παίκτες που κρατάνε σταθερότητα δεν είναι αυτοί που δεν επηρεάζονται ποτέ. Είναι αυτοί που έχουν μάθει να επιστρέφουν πιο γρήγορα στη διαδικασία τους.
Και αυτό δεν είναι θέμα χαρακτήρα. Είναι θέμα προπόνησης.
Αν σου φανεί χρήσιμο, κράτησέ το. Αν όχι, προσπέρασέ το.