Μόλις έβγαλες μια πολύ καλή και δύσκολη στεκιά.
Ξέρεις ότι ήταν σωστή, ότι απαιτούσε συγκέντρωση και έλεγχο.
Στην αμέσως επόμενη μπάλα — μια μπάλα που συνήθως βάζεις και περιμένεις να μπει — γίνεται το λάθος.
Αυτό δεν συμβαίνει επειδή η επόμενη στεκιά είναι τεχνικά δύσκολη.
Συμβαίνει επειδή το σύστημα προσοχής σου δεν έχει ακόμη αποδεσμευτεί από την προηγούμενη φάση. Η προσοχή παραμένει «κολλημένη» στο έντονο γεγονός που προηγήθηκε και η επόμενη πληροφορία επεξεργάζεται με μειωμένη καθαρότητα.
Στη γνωστική Nευροεπιστήμη αυτό περιγράφεται ως Attentional Blink: ένα σύντομο χρονικό κενό της προσοχής που εμφανίζεται αμέσως μετά από ένα σημαντικό ή έντονο ερέθισμα. Σε αυτό το μικρό παράθυρο, ακόμη και κάτι που κανονικά εκτελείς με ευκολία έχει αυξημένη πιθανότητα λάθους.
Η λύση είναι απλή και μηχανική: δεν παίζεις αμέσως την επόμενη στεκιά.
Δημιουργείς σκόπιμα ένα μικρό χρονικό κενό, ώστε να περάσει αυτό το attentional blink.
Πρακτικά, χωρίς σκέψη και χωρίς ανάλυση:
– πας στην καρέκλα σου και πίνεις μια γουλιά νερό, ή
– κάνεις μία επιπλέον βόλτα γύρω από το τραπέζι.
Λίγα δευτερόλεπτα αρκούν. Όχι για να “ηρεμήσεις”, αλλά για να επανέλθει η προσοχή στο παρόν και στην επόμενη στεκιά.
Αν σου φανεί χρήσιμο, κράτησέ το. Αν όχι, προσπέρασέ το.