Υπάρχει ένα σημείο που το παιχνίδι συχνά χαλάει,
κι όμως οι περισσότεροι δεν το προσέχουν:
όταν είσαι αρκετά μπροστά στο σκορ.
Προηγείσαι.
Το παιχνίδι πάει καλά.
Και χωρίς να το καταλάβεις, κάτι αλλάζει.
Όχι στο σώμα.
Στο μυαλό.
Η προσοχή πέφτει λίγο.
Η ακρίβεια λίγο.
Η παρουσία λίγο.
Αυτό δεν είναι τυχαίο.
Είναι γνωστό εδώ και πάνω από 100 χρόνια στην επιστήμη της απόδοσης.
Το 1908, οι ψυχολόγοι Yerkes και Dodson έδειξαν πειραματικά ότι η απόδοση δεν ανεβαίνει γραμμικά με την ένταση.
Υπάρχει ένα βέλτιστο επίπεδο εγρήγορσης.
Πάνω από αυτό, αγχώνεσαι.
Κάτω από αυτό, χαλαρώνεις υπερβολικά και η εκτέλεση πέφτει.
Όταν προηγείσαι στο σκορ, ο εγκέφαλος συχνά κατεβαίνει κάτω από αυτό το επίπεδο.
Όχι επειδή φοβάσαι.
Αλλά επειδή νιώθει ασφάλεια.
Στο μπιλιάρδο αυτό φαίνεται ως:
ένα “εύκολο” λάθος
ένα βιαστικό χτύπημα
μια μικρή απώλεια ελέγχου που πριν δεν υπήρχε
Γι’ αυτό, όταν είσαι μπροστά στο σκορ,
ο στόχος δεν είναι να χαλαρώσεις.
Είναι να κρατήσεις την ίδια εγρήγορση.
Το σκορ είναι πληροφορία.
Όχι σήμα να αλλάξεις κατάσταση.
Οι παίκτες που κρατάνε το επίπεδό τους όταν προηγούνται
δεν παίζουν διαφορετικά.
Παίζουν το ίδιο, με το ίδιο επίπεδο προσοχής.
Αυτό δεν είναι ψυχολογία.
Είναι νόμος απόδοσης.
Αν σου φανεί χρήσιμο, κράτησέ το.
Αν όχι, προσπέρασέ το.