Ξεκινάς το ματς και ακούς την καρδιά σου να χτυπάει. Περιμένεις να περάσει η νευρικότητα για να αρχίσεις να παίζεις όπως ξέρεις. Μπορεί όμως να φτάσεις μέχρι την τελευταία μπάλα και να νιώθεις ακόμη νευρικός. Και σε όλο αυτό το ματς μπορείς να παίρνεις σωστές αποφάσεις.
Αυτό θα έλεγα σε έναν μαθητή μου. Κάτω από πίεση συνήθως βγαίνει αυτό που έχουμε συνηθίσει να κάνουμε. Και αυτό που έχουμε συνηθίσει να κάνουμε χτίζεται στην προπόνηση.
Ένας από τους πιο απλούς τρόπους που δουλεύω για να μειωθεί η νευρικότητα είναι η ρουτίνα πριν από τη στεκιά, το pre-shot routine. Είναι η σειρά των κινήσεων που κάνεις πριν χτυπήσεις. Βλέπεις τη θέση, αποφασίζεις τι θέλεις να παίξεις, παίρνεις τη θέση σου και εκτελείς. Ο καθένας έχει τη δική του σειρά. Αυτό που ζητάω είναι να μπορεί να την επαναλάβει.
Όσο δουλεύεις τη ρουτίνα σου, θέλεις να βλέπεις όλο και λιγότερες διαφορές από στεκιά σε στεκιά. Οι κινήσεις μπαίνουν στην ίδια σειρά και, σε παρόμοιες στεκιές, η εκτέλεση της ρουτίνας παίρνει περίπου τον ίδιο χρόνο. Αν μια θέση θέλει περισσότερο διάβασμα, της δίνεις τον χρόνο που χρειάζεται. Η απόφαση βγαίνει από τη θέση που έχεις μπροστά σου.
Με αυτή τη σειρά, κατά κάποιον τρόπο «αναγκάζεις» τον νου σου να πάει εκεί που θέλεις. Πού θέλω να πάει η λευκή; Ποια είναι η γραμμή μου; Ποια είναι η επόμενη κίνησή μου; Όταν η προσοχή σου είναι στη στεκιά, η νευρικότητα μπορεί να χάσει λίγη από την έντασή της. Μπορεί όμως να ακούς ακόμη την καρδιά σου. Μπορείς και τότε να ακολουθήσεις τη σειρά σου.
Αυτό δουλεύεται στην προπόνηση. Την επόμενη φορά που θα παίξεις ένα σετ, διάλεξε μερικές παρόμοιες στεκιές και πρόσεξε αν κάνεις τις ίδιες κινήσεις με την ίδια σειρά. Όταν χάσεις μία ή όταν βιάζεσαι να παίξεις την επόμενη, εκεί θα δεις αν έχεις αρχίσει να συνηθίζεις τη ρουτίνα σου.
Μπορεί να ξεκινήσεις νευρικός και να τελειώσεις νευρικός. Το ερώτημα είναι αν, μέσα σε αυτό το ματς, συνέχισες να βλέπεις τη θέση, να αποφασίζεις και να παίζεις τη στεκιά σου.
GeorgeSarmas.com